Þessi saga er hvorki ásökun né játning,
og síst af öllu ævintýri því dauðinn er ekkert slíkt
fyrir þá sem standa andspænis honum.
Reynt verður að segja sögu af kynslóð manna sem
komust kannski undan sprengikúlum þess, en voru þó eyðilagðir af stríðinu...
- Þrjátíu þúsund. - Frá Rússunum?
Nei, frá Frökkunum.
Við náum meira en því á hverjum degi frá Rússunum.
Hr. Póstburðarmaður.
Stríð er stríð og snafs er snafs, en viðskiptin halda áfram.
Þú komst ekki með póstinn i morgun.
Fyrirgefðu, hr. Meyer.
Halló, Himmelstoss. Eitthvað fyrir okkur i dag?
- Nei, Peter. - Það hlýtur að vera eitthvað.
Hérna, ungi ormur.
Þarna. Þetta er síðasti pósturinn sem ég ber út.
- Hvað þá? - Á morgun skipti ég um búning.
- Ætlarðu i herinn? - Já, ég var kvaddur.
Ég er Iiðþjálfi ívaraliðinu.
Ég verð kvaddur sjálfur ef það endar ekki innan fárra mánaða.
- Það mun gera það. - Þú hefur ábyggilega rétt fyrir þér, hr. Meyer.
...og ganga til liðs við hinn öfluga her
sem ver land okkar, föðurland okkar.
Minn ástkæri bekkur, þetta verðið þið að gera.
Slá með öllum okkar krafti.
Nýta allan kraft
til að vinna sigur áður en árinu lýkur.
Það er með trega sem ég vek máls á þessu aftur.
Þið eruð líf föðurlandsins, drengir.
Þið eruð járnmenn Þýskalands.
Þið eruð hinar hýru hetjur sem munu hrinda aftur óvininum
þegar kallað er á ykkur til að gera slíkt.
Það er ekki mitt að gefa i skyn að þið
eigið að standa upp og bjóðast til að verja landið ykkar.
En ég velti fyrir mér hvort þið veltið slíku fyrir ykkur.
Ég veit að i einum skólanna
risu drengirnir upp i skólastofunni
og gengu i herinn.
En ef slíkt myndi gerast hér
mynduð þið ekki áfellast mig þó ég fyndi til stolts.
Kannski munu sumir segja
að þið ættuð ekki að fá að fara strax,
að þið séuð of ungir, að þið eigið heimili, mæður, feður,
að það ætti ekki að rífa ykkur i burtu.
Gleyma feður ykkar svo auðveldlega föðurlandi sínu
að þeir myndu leyfa því að farast frekar en ykkur?
Eru mæður ykkar svo veikburða að þær geta ekki sent son
til að verja landið sem ól þær?
Og eftir allt, er smá reynsla
svo slæm fyrir dreng?
Er heiðurinn að klæðast i búning
nokkuð sem við ættum að hlaupast undan?
Og ef okkar ungu dömur gleðjast yfir þeim sem i þeim ganga,
er það nokkuð til að skammast sín fyrir?
Ég veit þið hafið aldrei þráð smjaður hetja.
Það hefur ekki verið hluti kennslu minnar.
Við höfum leitast eftir að gera okkur verðuga
og leyfa lofi að fylgja þegar slíkt gerist.
En að vera fremstur i orrustu
er dyggð sem ætti ekki að fyrirlíta.
Ég tel að þetta stríð muni vara stutt,
að það verði lítið tjón.
En ef tjón verður að eiga sér stað
skulum við muna eftir latneska orðatiltækinu
sem hlýtur að hafa komið af vörum margra Rómverja
þegar þeir börðust i ókunnugu landi:
"Dulce et decorum est pro patria mori."
"Ljúft og viðeigandi er að deyja fyrir föðurlandið."
Sumir ykkar hafa metorðagirnd.
Ég veit um einn sem sýnir fyrirheit um að verða góður rithöfundur
og hann hefur skrifað fyrsta þátt i harmleik
sem myndi sæma einum meistaranna.
Og hann dreymir, hugsa ég,
að fylgja i fótspor Goethes og Schillers,
og ég vona að svo verði.
En núna kallar landið okkar.
Föðurlandið þarfnast leiðtoga.
Persónuleg metorðagirnd verður að víkja
i einni stórri fórn fyrir land okkar.
Hér er dýrlegt upphaf af lífum ykkar.
Völlur virðingar kallar.
Því erum við hér?
Kropp, hvað hélt aftur af þér?
Mueller, veistu hve mikil þörf er á þér?
Ég sé að þið horfið á leiðtoga ykkar.
Og ég horfi líka á þig, Paul Bäumer,
og velti fyrir mér hvað þú munir gera.
- Ég fer. - Ég vil fara.
Treystu á mig.
- Mig líka. - Ég er reiðubúinn.
Ég ætla ekki að vera heima.
Fylgið mér! Gangið núna i herinn!
- Ekki fleiri tímar! - Ekki fleiri tímar!
- Ekki gefast upp. - Svona nú, Behn!
Höldum hópinn. Það er það sem við þurfum að gera.
- Höldum hópinn. - Svona nú, Behn.
AIlt i lagi.
- Ég fer. - Svona á að gera þetta!
Förum!
Syngjum! Svona nú!
Verið i röðinni, hermenn.
Hvað sem þú segir, hershöfðingi.
Flokkur, stans!
Vinstri snú!
Farið i búninga, tilbúnir að gefa ykkur fram. Víkið úr fylkingu.
Svona staður kemur manni ábyggilega i gott form.
Maður verður að vera það fyrir löngu göngurnar.
Ég ætla að komast i riddaraliðið og ríða út.
Ekkert riddaralið fyrir mig.
Í fótgönguliðinu fara bardagarnir fram.
Hvar eru allar byssurnar? Það vil ég vita.
Maður fær ekki byssu næstum því strax.
Ef ég á að stúta óvininum verð ég að æfa mig.
Byssustingsæfing. Það er það sem ég vil.
Þú vannst þér inn orðu núna, Mueller.
Bíddu bara. Eftir mánuð verð ég orðum prýddur.
Haltu stígvélunum þínum frá andliti mínu.
Það er heiður að hafa þessi stígvél íandliti manns.
Þau eru þau bestu i hernum. Frændi minn gaf mér þau.
Sjáðu bara þetta einstaka, innflutta leður.
Settu þau hvert sem þú vilt nema i andlitið á mér.
Eldhússtúlka mun ekki einu sinni líta á mig i þessum.
Í réttstöðu!
Í guðanna... Þetta er Himmelstoss!
- Það er rétt. - Og uppábúinn.
Halló, Himmie. Þú áttir ekki von á að sjá mig svona fljótt aftur?
- Sérðu stöðuna mína? - Auðvitað.
Víktu þá!
Himmelstoss, við erum sko ánægðir að sjá þig.
Hvað sagðirðu?
- Ég ætlaði að segja... - Skiptir ekki máli!
Hvað er að þér, Himmelstoss?
Þegar þú ávarpar þér æðri mann segir þú "herra."
- Hvar fékk hann svona fínan búning? - Er einhver póstur fyrir okkur, Himmie?
- Þögn! - Minn kæri vinur, þú öskrar.
Láttu ekki svona, Himmelstoss. Við þekkjum þig. Taktu gerviskeggið af þér.
- Ég tel að þú meinir það. - Þú munt komast að því.
En fyrir aðeins þremur dögum varstu póstburðarmaður.
Þögn!
Komdu aftur hingað!
Í röð!
Í röð! Farið i röð! Ekki velta því einu sinni fyrir ykkur.
Þið allir! Íröð segi ég!
En hvað þetta er falleg sjón.
Hafið þið aldrei heyrt um að standa i röð?
Þið klúðrið því algerlega.
Ég verð að kenna ykkur það.
Við eyðum öllum deginum i það.
Þið eruð kannski heimskir en ég er vanur slíku.
Og það verður margt annað að gera.
Ég mun ekki vanrækja ykkur.
Þið eruð ekki merkilegir en ég mun gera mitt besta.
Ég sé að við höfum komið hingað haldnir smá misskilningi
en við munum leiðrétta það, ekki satt?
Það fyrsta sem þið gerið er að gleyma öllu sem þið vitið.
Gleyma Öllu sem þið hafið lært! Skiljið þið?
Gleymið því sem þið hafið verið og því sem þið ætlið að verða.
Þið ætlið að verða hermenn, og það er allt og sumt!
Ég tek móðurmjólkina úr ykkur. Ég herði íykkur.
Ég geri ykkur að hermönnum eða drep ykkur!
Heilsið nú!
Í réttstöðu!
Herdeild, leggist niður!
Niður!
Höfuðin niður!
Haltu höfðinu niðri, Bäumer!
Herdeild, standið upp!
Framrás!
Syngiðu
Kallið þið þetta söng?
Herdeild, stans!
Það er því enginn andi.
Við nennum ekki að skemmta okkur.
Vinna er það sem við viljum. Gott!
Þá förum við aftur til vinnu.
Herdeild, leggist niður!
Haldið höfðinu niðri.
Syngiðu
Menn, stans!
Skipa, vopn!
Skoðun klukkan þrjú. Þið megið fara!
Þetta svín! Þetta þýðir að við fáum engan frítíma.
Það mun taka fjóra tíma að undirbúa skoðun.
- Ég myndi vilja vita um hvað hann hugsar. - Hann hugsar ekkert!
Ég ætla að skera hann einhvern tímann upp og komast að því.
Hann er með of þykkan skráp. Það er ekki hægt.
Þetta er i fjórða sinn sem hann hefur látið mig valda stelpunni vonbrigðum.
Vopn!
Skipa, vopn!
Vinstri öxl, vopn!
Deild, hægri. Til hægri, ganga!
Vinstri, vinstri, vinstri, vinstri.
Röð, vinstri, ganga!
Vinstri...
Deild, vinstri ganga!
Áfram, ganga! Vinstri.
Herdeild, stans!
Reifa vopn!
Himmelstoss.
Vel að verki staðið. Þeir fara íframlínuna á morgun.
- Ég mæli með leyfi til miðnættis. - AIlt i lagi, herra.
Vinstri öxl, vopn!
Ganga áfram. Vinstri, vinstri, beint áfram!
Núna, vinstri.
Allt er greitt.
Vinstri, vinstri, vinstri.
Herdeild, leggist niður.
Skríðið áfram.
Hann eyðilagði leyfið okkar. Ég fyrirgef honum það aldrei.
- Rottan! - Leyfi til miðnættis.
Það mun taka til miðnættis að þurrka fötin okkar.
Þarna er ógeðslegi apinn.
Á meðan við púlum i Ieðjunni fær hann sér nokkra drykki.
Einn daginn mun ég gefa honum einn á hann.
Ég líka. Það verður mitt markmið hér eftir.
Því bara eitt? Ég ætla að gefa honum nokkur.
Ég sparka jafnvel i hann liggjandi. Ég er illkvittinn.
Hvað ertu að gera?
- Ekki ætlarðu að gerast Iiðhlaupi? - Hvað þá?
Ég er með hugmynd.
Skríðið áfram. Leggist.
Leggist. Skríðið áfram.
Hvað?
Hérna kemur yfirmaður.
Komið honum héðan.
Skjöl!
- Paul, er allt i lagi? - Er allt i lagi?
Behn! Behn!
Behn! Komdu!
Behn, komdu! Fíflið þitt, Behn.
Stattu upp! Komdu.
Fleiri staðgenglar virðast á leiðinni.
Já. Tjaden hefur tekið sér sinn tíma.
Hérna eru fleiri blautir á bak við eyrun.
Ætli við gistum ekki hér.
Þetta er ég, "I. Westhus,"
og þarna býr hann.
- Ég vissi það ekki. - Núna veistu það.
Já, auðvitað.
- Þetta er allt i lagi. - Hérna er koja, Paul.
- Hvenær borðuðum við? - Ekki minna mig á það.
- Mér leið vel þar til þú sagðir þetta. - Hvar erum við annars?
Ég veit það ekki. Nafn lestarstöðvarinnar hefur verið skotið af.
Það hlýtur að vera eitthvað til átu einhvers staðar.
Ég skal segja þér hvað ég geri.
Ég spyr þessa náunga.
Afsakaðu truflunina, hr. Westhus.
Má ég kynna þig fyrir Detering. Betri bóndi hefur ekki verið uppi.
- Og hr. Tjaden. - Fáðu þér sæti.
Við höfum ekki borðað síðan i morgun.
Við töldum þig vita hvað við ættum að gera við því.
Borða án frekari tafar.
Hvað er svona fyndið við það?
Það er vont að vera svangur i þessum bæ, hermaður.
Við höfum verið hér frá því i gærmorgun
og höfum lifað á heybagga og rakvélarblöðum.
Við erum til íað kaupa mat. Hvar er mötuneytið?
Eina mötuneytið á þessu svæði er við leit að birgðum.
- Hefurðu heyrt um Katczinsky? - Um hvern?
Katczinsky. Hann er furðulegur.
Ef það er mat að finna innan 40 km mun hann finna hann.
Heyrðu!
Vó, vó, vó.
Í réttstöðu!
- Hvað er þetta? - Sjálfboðaliðar i framtíðarherforingjaráðið.
Einhvern tímann mun ég taka einn af ykkur sjálfboðaliðunum afsíðis
og komast að því hvað lætur mann hætta i skóla og ganga i herinn.
Slakið á. Þetta er ekkert Iiðskönnunarsvæði.
Svangir?
Bíðið aðeins. Þetta er ekkert boð.
- Getið þið borgað? - Já, auðvitað. Ég á pening.
Nei, ekki peninga. Það er bara pappír.
Eigið þið sígarettur, vindla,
- eða sápu, koníak... - Já.
- Munntóbak? - Já.
Katl - Já?
Ertu klikkaður? Það er ekki nóg fyrir okkur hérna.
Ég vildi að þið þrír mynduð drepast.
Ég er þreyttur á að gefa ykkur mat.
Komið með allt sem þið eigið.
- Ég er svo svangur... - Ég skal glaður gefa þér...
- Svona nú! - Er þetta nóg, herra?
Kat!
- Þú ert i vírflokknum i kvöld. - Hvar?
- Við kirkjugarðinn. - Með þessum hóp?
Það er rólegt i kvöld. Þú getur kennt þeim eitthvað.
Takk. Ég vil frekar gera þetta einn.
- Þessi börn drepast of fljótt. - Vörubíllinn bíður.
Í gærkvöldi var ég of svangur til að sofa
og i kvöld þegar ég fæ magakrampa er ég látinn ívírinn.
Núna er tækifærið ykkar, hetjur.
Fyrir föðurlandið!
Komið, náið ídótið ykkur og förum héðan.
- Á maður að keyra svona? - Leyfðu honum að keyra eins og hann vill.
Ef hann handleggsbrýtur mann er maður sendur heim, ekki satt?
Mun betra en að vera með gat á maganum.
Ef einhver ykkar verður á lífi næ ég íykkur i fyrramálið.
Ef bílferðin drap okkur ekki mun ekkert gera það.
Og vertu tímanlegur. Ég vil ekki missa af morgunmatnum.
Já?
Bíddu eftir hernum þínum, pabbi.
Svona, svona. Ekki vera seinþroska.
Hlustið, börn. Það eina sem við þurfum að gera er að strengja vír.
Við sækjum hann og förum með hann þangað sem þarf.
Þið munuð verða fyrir stórskotahríð og þið verðið hræddir.
Þetta er allt i lagi, drengur. Stattu upp.
Svona. Gleymdu þessu.
Þetta hefur komið fyrir betri menn en þig og þetta hefur komið fyrir mig.
Þegar við snúum aftur skal ég redda ykkur hreinum nærfötum.
Svona sprengikúlu þarf maður ekki að spá i.
Þær skapa bara mikinn hávaða og lenda 8 km fyrir aftan línuna.
Við þurfum að passa okkur á þeim léttu.
Þær vara mann ekki við.
Þær gefa frá sér "vasíng."
Og þegar maður heyrir það kastar maður sér niður!
Móðir jörð.
Þrýstið ykkur að henni.
Grafið ykkur i hana.
Horfið bara á mig.
Þegar þið sjáið mig henda mér niður gerið þið slíkt hið sama.
Reynið bara að vera á undan mér.
Hlustið nú.
Ég skal sýna ykkur hvernig þetta er gert.
Gefðu mér tvo svona. Þetta mun minnka hávaðann.
Tjaden.
Sérðu þetta?
'Hvað Þýðir þetta? '3ÞTengjuárás.
Augun mín!
Ég er blindur!
Ég sé ekkert! Guð!
Augun mín! Ég sé ekkert!
Guð minn góður!
- Þetta er Behn! - Ég sé ekkert!
- Ég næ i hann... - Þú verður drepinn!
- Láttu hann ífriði. - Hvað?
- Leyfðu mér... - Leggstu og vertu þar!
Hausinn verður skotinn af þér.
Hann er dáinn.
- Hann er dáinn. - Því hættirðu lífi þínu við að ná i hann?
En þetta er Behn.
- Vinur minn. - Þetta er lík, sama hver það er.
Gerið aldrei svona aftur.
Settu hann þarna.
- Passið ykkur á vírnum. - Passið ykkur á vírnum.
AIlt i lagi, komið.
AIlt i lagi, komið. Náið i bakpokana ykkar og fylkið liði. Drífið ykkur.
Svona nú. Drífið ykkur. Verið fljótir.
Náið i bakpokana ykkar og fylkið liði.
Kat, hvað erum við að gera? Hvað er að gerast?
Þú heyrðir hvað hann sagði. Skipun um að ganga.
- En hvert, i guðanna... - Annar flokkur.
Og þessi mun endast lengi.
Svona nú.
Áfram nú.
Liðsflokkur, i réttstöðu!
Axlir, vopn!
Ganga til hægri, ganga!
Slepptu þessu!
Drottningin sigrar þetta!
Ef þú heldur að þetta sé drottning skaltu skoða betur.
Þetta er gosi.
- Já. - Þessi spil líta eins út.
Það er of mikill hávaði. Ég get ekki spilað.
- Ætli þínar taugar... - Stattu upp.
...þoli það ekki.
Þetta er Oscar. Tíkar...
Sjáðu þetta!
Ekki vera montinn. Þú gætir óskað þér að fá þetta til baka.
Tveir dagar i viðbót af þessu
og þetta rottuétna brauð mun bragðast eins og ávaxtakaka.
Það myndi ekki endast i tvo daga.
Sagði ég þér ekki að þetta yrði slæmt?
Ég hef ekkert á móti dögunum.
Það eru vökustundirnar á nóttunni sem...
Tveir dagar til viðbótar gera viku.
Þá geturðu sagt að skotið hafi verið á þig.
Ertu nokkuð hræddur?
Nei. Ég var bara að spyrja.
- Viltu spila meira? - Vilt þú það?
- Auðvitað. - AIlt i lagi. Ég gef.
Náðu ístígvélið þitt áður en Oscar étur það.
Hann er fínn.
Behn.
- Já. Leyfðu honum að sofa. Honum dreymir. - Behn.
Guð. Sérðu ekki að þetta er Behn?
Hann vildi ekki fara i stríðið.
Nei.
Þetta er ekki Behn.
Þetta er ekki Behn!
Þetta er Kemmerick! Þetta er ég!
Þegiðu. Ástandið er nógu slæmt fyrir.
Allt...
- AIlt er i lagi, Franz. - Þig dreymir.
- Ég sé eitthvað. - Þig dreymir bara.
- Í réttstöðu! - I hvíld.
Stórskotahríðin versnar.
Menn ítveimur skotbyrgjum enn dánir.
Við gerum okkar besta til að koma mat hingað fyrir kvöldið.
Hættið!
Hleyptu mér út.
- Því gerðirðu þetta? - Þegiðu! Taktu hann.
- Nei. - Haltu honum.
Er allt i lagi núna?
Ég held það.
Ég réð ekki við mig mikið lengur.
Hleypið mér út!
Þetta mun drepa mig!
Mjög gott.
Guð minn góður, þetta er Franz! Þetta er hræðilegt!
Nei, ekki. Hann hefur verið skotinn i magann. Hann må ekki drekka neitt.
Náðu i börur.
Hvar skutu þeir þig, Kemmerick?
- Hérna, herra. - Taktu i höfuð hans.
AIlt i lagi. Farið með hann.
- Er þetta alvarlegt, herra? - Ég er ekki viss.
- Segðu hinum að hann verði i lagi. - Já, herra.
Ef við ætlum að berjast því gerum við það þá ekki?
Því förum við ekki yfir?
Maður getur orðið klikkaður á að vera hér.
Gerum eitthvað!
- Eltum þá uppi! - Sestu niður!
Ef kokkurinn okkar væri kjarkaður myndi hann reyna að færa okkur eitthvað.
Hann er svo langt i burtu að hann heyrir ekki skothríðina!
- Þarna er Kat. Fékkstu eitthvað? - Gekk eitthvað?
- Við verðum að deila þessu. - Eitthvað að borða!
Við þurfum líka smjör.
Já. Og eftirrétt. Og fiðurdýnu til að sofa á.
- Rottu r! - Rottu r!
- Rottur. - Rottur .
Farið frá!
- Nóg komið. - Þetta nægir, drengir.
Hvað er þetta?
- Komið! - Komið! Takið rifflana ykkar!
Komið!
Komið.
- Hérna koma þeir. - Náið i handsprengjurnar.
Þennan stað.
Drífið ykkur. Þetta er árás. Komið, drífið ykkur.
Komið!
Miðið. Skjótið.
Svona, menn.
Förum! Af stað!
Við getum ekki haldið þessari staðsetningu. Aftur á ykkar stað!
Riddaraliðið mun skýla okkur.
Jæja.
- Fyllið hann. - Og drífið ykkur. Ég þarf að gera fleira.
Ég hef beðið eftir þessu i þrjár vikur.
Þegar þeir koma allir hingað.
Hvað viltu?
Baunir, þú húsmóðurlegi froskalappasonur.
Hvað heldurðu að ég vilji?
Við erum svangir.
Þegið! Ég gef ykkur að borða þegar þið eruð allir komnir.
- Við erum allir komnir. - Aðeins helmingurinn er hér. Náið i hina.
Vekið þá.
Ég vildi að ég gæti það. Það eru 80 okkar eftir.
Hinir eru særðir eða látnir.
Áttatíu? Og ég eldaði fyrir 150!
AIlt i lagi. Við fáum þá einu sinni nóg. Svona, útdeildu matnum!
Eldaðirðu baunir fyrir 150 og áttu brauð fyrir 150,
og Þylsur og tóbak fyrir 150?
Allt! Allt er að. Það hefði átt að láta mig vita.
Þvílík veisla! Allir fá tvo skammta.
Aftur i röðina!
Ó, nei! Svona gerir maður ekki.
Ég get ekki látið 80 manns fá það sem ætlað var fyrir 150.
Hlustaðu.
Þú útbjóst matarbirgðir fyrir 2. Iiðsflokk, ekki satt?
Jú.
Allt i lagi. Við erum 2. Iiðsflokkur.
Ég hef mínar skipanir.
- Kat hefur rétt fyrir sér. - Við erum 2. Iiðsflokkurinn.
Og það er okkar heppni ef aðeins helmingurinn af okkur kemst til baka.
- Svona. Gefðu okkur. - Svona!
Neil 'Heyrðul
Þú ert huglausasti hálfvitinn sem hefur dregið matarvagninn
og maður sér að þú ert hræddur.
Ef þú gefur frá þér annað hljóð
munum við skera þig upp og éta þig hráan.
Eldhúsið þitt er svo langt i burtu
að við fáum aldrei neitt að borða nema það sé kalt og við séum sofandi.
Jæja, aumingi, áfram með þig eða við rústum öllu.
Svona nú! Gefðu okkur mat.
Í réttstöðu!
Í hvíld.
Hvað er i gangi hér?
Hann hefur eldað fyrir 150, herra, og vill bara gefa okkur helminginn.
- Lítur vel út. - Já, herra.
- Berðu allt fram. Mennirnir þarfnast þess. - Já, herra.
- Og færðu mér líka disk. - Já, herra.
Allt i lagi. Takið allt.
Gefðu þeim hunang. Gefðu þeim það sem þeir vilja.
Fylltu hann!
Einhver annar?
Það eina sem ég vil er að koma mér.
- Ekki spá i mig. - Þetta er allt i lagi. Ekki minnast á það.
Veistu,
ég væri til i meiri baunir.
Fáðu þér sjálfur. Það er meira þarna.
Það er of langt i burtu.
Hvenær ætli við förum aftur á víglínuna?
Á morgun.
Það er nóg til að spilla matarlyst manns.
Ef við förum aftur á morgun
ættum við að athuga hvernig Kemmerick líður.
- Það er góð hugmynd. - Gerum það.
- Hve langt er i sjúkraskýlið? - Um þrír kílómetrar.
- Við gætum fært honum eigur hans. - Gott.
Það er hræðilegt að hugsa til þess að svona kom fyrir hann,
fínan náunga eins og Kemmerick.
Frakkar eiga svo sannarlega skilið að vera refsað fyrir að hefja stríðið.
Allir kenna einhverjum öðrum um.
Hvernig hefur maður stríð?
Eitt land móðgar annað.
Hvernig getur eitt land móðgað annað?
Meinarðu að það sé fjall i Þýskalandi sem verður reitt við akur i Frakklandi?
Fólk móðgar hvort annað.
Ef svo er ætti ég ekki að vera hér.
Ég er ekki móðgaður.
Það á ekki við um umrenninga eins og þig.
Gott. Þá get ég farið strax heim.
- Reyndu bara. - Já. Viltu verða skotinn?
Keisaranum og mér...
Okkur keisaranum fannst það sama um þetta stríð.
Hvorugur okkar vildi stríð og því fer ég heim.
Hann er nú þegar þar.
Einhver hlýtur að hafa viljað það. Kannski voru það Englendingarnir.
Nei, ég vil ekki skjóta Englendinga.
Ég hafði ekki séð slíka fyrr en ég kom hingað.
Fæstir þeirra hafa líklega séð Þjóðverja fyrr en þeir komu hingað.
- Nei, þeir voru ábyggilega ekki spurðir. - Nei.
Það hlýtur að gera einhverjum eitthvað gott.
- Ekki mér og keisaranum. - Kannski vildi kanslarinn stríð.
Ekki blanda okkur i þetta.
Ég held ekki. Keisarinn hefur allt til alls.
Hann hefur aldrei áður háð stríð.
Allir fullorðnir keisarar þurfa eitt slíkt til að verða frægir.
- Sagan segir okkur það. - Já, hershöfðingjar líka. Þeir þurfa slíkt.
Og framleiðendur. Þeir verða ríkir.
Þetta er meira eins og hálfgert får.
Enginn vill slíkt beint en síðan er það allt i einu komið.
Við vildum það ekki. Englendingarnir ekki heldur. Og hérna erum við.
Svona ætti að gera þetta.
Þegar stórt stríð nálgast ætti að girða af stóran akur...
- Og selja inn. - Já. Og...
Og á hinum stóra degi
ætti að setja alla konungana, ríkisstjórnirnar og hershöfðingjana
i miðju akursins klædda nærfötum sínum
og láta þá berjast með kylfum.
Besta landið sigrar.
Núna þegar Kat hefur útkljáð allt skulum við fara til Kemmericks.
Gæti hresst hann við.
Eitthvað áhugavert gæti gerst á leiðinni.
Drengir, við keisarinn viljum að þið mætið tímanlega ígöngu á morgun.
Ekki gleyma því.
- Við komum til baka. - Skilið kveðju frá mér.
Vá.
Þarna er hann.
- Halló, Kemmerick. - Hvernig hefurðu það?
Hvernig gengur?
- Hvernig gengur? - Er hugsað vel um þig?
Hvernig er hlúð að þér? Franz?
Ég er i góðu lagi.
Það eru þjófar hérna.
Þjófar.
Þeir stálu úrinu mínu.
Ég sagði þér að enginn ætti að ganga með svona gott úr.
- Það var tekið þegar ég var meðvitundarlaus. - Franz. Þú færð það aftur.
Er allt i lagi með þig?
- Sjáðu höndina mína. - Þetta er sökum mikils blóðmissis.
- Borðaðu vel og þú nærð þér. - Ó, nei.
Franz, þú verður að borða. Það er mikilvægast. Þetta lítur líka vel út.
Mér er svo rosalega illt i fætinum.
Ég finn til íöllum tám á hægri fæti.
Hvernig getur þér verið illt i fætinum þegar hann er...
Ég veit hvað þú meinar!
Ég veit! Ég veit það núna!
Þeir hafa skorið fótinn af mér.
Því sögðu þeir mér það ekki?
- Franz! - ...sögðu það ekki.
Ég get ekki gengið framar!
Franz, þú verður að vera þakklátur að skaðast ekki meira.
Einu sinni langaði mig að verða skógarvörður.
Þú getur það enn. Það eru til gervifótleggir sem eru frábærir.
Og þetta er búið hjá þér. Þú getur farið heim. Spáðu i það.
Við komum með dótið þitt. Sjáðu?
Settu það undir rúmið.
Þetta eru frábær stígvél.
Sjáið Ieðrið.
En þægileg.
Ég var að velta fyrir mér.
Því Iæturðu okkur ekki fá þau, Franz, fyrst þú munt ekki nota þau?
Hvaða gagn hefurðu af þeim? Ég get notað þau.
Stígvélin mín gefa mér blöðrur.
Jæja, við erum að fara, Franz.
Ekki fara. Verið örlítið lengur.
- Ég kem aftur. - Við komum brátt aftur, Franz.
- Ég veit að þér mun líða betur. - Bæ.
Bæ.
Bless, Franz.
Haldið þið að hann muni tóra?
- Ekki heldurðu... - Búinn að vera.
Farið þið. Ég sé ykkur síðar.
- Bless. AIlt i lagi, Paul. - Bless, Paul.
Fyrirgefðu, Paul.
Ég myndi ekki snerta hluti hans ef hann gæti notað þá.
Ég myndi ganga berfættur yfir gaddavír ef það myndi hjálpa honum.
Því ætti óbreyttur hermaður að fá þessi stígvél?
Ég skil, Mueller. Við erum allir eins hérna.
Og góð stígvél eru sjaldséð.
Segðu lækninum að koma.
Læknir, maðurinn i næsta rúmi vill hitta þig, herra.
Ég hef gert allt sem ég get fyrir hann. Það er ekki hægt að hjálpa honum.
Greyið maðurinn.
Hann segir að hann komi næst, Franz.
- Heldurðu að ég nái mér? - Auðvitað.
- Heldurðu það virkilega? - Auðvitað, þegar þú jafnar þig á aðgerðinni.
Ég held ekki.
Franz. Ekki segja svona vitleysu. Þú verður eins og nýsleginn túskildingur.
Sjúkari mönnum er komið i lag.
Kannski ferðu á sjúkraheimilið
i Klosterberg á meðal þorpsbúanna.
Þá geturðu horft út um gluggann, yfir akurinn
að trjánum tveimur við sjóndeildarhringinn.
Yndislegasti tími ársins núna, þegar maísinn þroskast.
Og þú getur farið út án þess að biðja leyfis.
Þú geturjafnvel leikið á píanó ef þig langar til.
En Franz, þú verður að sofa núna.
Ó, Guð,
þetta er Franz Kemmerick, aðeins 19 ára.
Hann vill ekki deyja.
Ekki láta hann deyja.
Paul.
Paul -Já, Franz.
Farðu með stígvélin mín til Muellers.
Ó, nei, Franz, nei.
Og ef...
Paul, þú getur fundið úrið mitt
- sendu það þá heim. - Franz!
Læknir!
Læknir! Hvar er læknirinn?
Því er enginn læknir hér?
Læknir, komdu skjótt. Franz Kemmerick er að deyja!
- Hver er það? - Fótleggur tekinn af.
- Ég hef aflimað marga ídag. - Rúm 26, herra.
Sinntu því. Ég þarf að mæta á skurðstofuna.
Ein skurðaðgerð á eftir annarri síðan fimm i morgun.
Sextán dánir i dag, þinn er så sautjándi.
Þeir verða ábyggilega orðnir 20 á morgun.
Þú Iíturvel út i dag.
- Hvað liggur á? - Hann stal ábyggilega þessum stígvélum!
Því stöðvaðirðu hann ekki?
Ég hef það, Kat.
Hlustaðu. "Summa reiknings
"er S = A + I X N íöðru veldi." Áhugavert, ekki satt?
Því viltu læra þetta?
Dag einn verðurðu skotinn og þá er þetta til einskis.
Ég skemmti mér við þetta.
Stígvélin mín!
Mueller.
Ég så hann deyja.
Ég vissi ekki hvernig það var að deyja fyrr en þá.
Og síðan... Síðan kom ég út og leið...
Það var svo gott að vera lifandi að ég fór að ganga hratt.
Ég fór að hugsa um undarlegustu hluti,
eins og að vera á akrinum. Þannig hluti.
Þið vitið, stelpur.
Mér leið eins og það væri
rafmagn sem kæmi úrjörðinni og leiddi ígegnum mig.
Og ég byrjaði. Ég fór að hlaupa.
Ég fór framhjá hermönnum og heyrði i röddum sem kölluðu en...
09 ég hljóp og hljóp.
Mér fannst eins og ég gæti ekki andað nægu lofti að mér.
Og núna er ég svangur.
Mér er sama um stríðið núna.
Verður unun að fara á víglínuna ístígvélum sem þessum.
Þetta er samt sem áður góð uppfinning.
Ef maður sprengir hverja lús, hugsaðu um alla orkuna sem maður notar. Sjáðu.
Brennd til dauða.
Hvernig var eftirlitið? Slæmt?
Hlýtur að hafa verið hræðilegt ef þeir gátu náð inn uppskerunni.
Við fórum framhjá kirsuberjatré og hann brjálaðist þegar hann så það.
Ég gat varla dregið hann i burtu.
Það var fallegt.
Ég á stóran aldingarð með kirsuberjatrjám heima.
Og þegar þau eru ífullum blóma,
líta þau út eins og ein breiða frá hlöðuloftinu.
Svo hvít.
- Kannski geturðu fengið leyfi bráðum. - Kannski verðurðu sendur aftur sem bóndi.
Kona getur ekki rekið býli ein. Það gengur ekki upp.
Sama hve mikið hún leggur á sig.
Uppskerutími að nálgast aftur.
Hvað er að honum?
Fékk bréf frá eiginkonu sinni ígær. Hann vill komast aftur á býli sitt.
Við myndum allir vilja fara heim.
Hvað myndum við gera ef það væri allt i einu kominn friður á?
Detta i það og leita að konum!
Ég myndi leita að konu sem gæti gengið i þessu sem sokkabandi.
Og þegar ég fyndi hana myndi enginn sjá mig ítvær vikur.
Ég myndi fara aftur til móakranna
og njóta mín i bjórgörðunum.
Það eru til verri hlutir en að vera skósmiður.
Sjáið. Fjölskyldan mín.
Ég ætti að sparka i rassinn á þér fyrir að byrja á þessu.
Þið getið talað. Þið hafið eitthvað til að snúa til baka til.
Eiginkonur, börn, störf...
Hvað með okkur? Hvað höfum við? Skóla?
Því ekki? Þið vitið allt nú þegar.
Maður getur ekki tekið allt þetta kjaftæði alvarlega sem manni er kennt
eftir þrjú ár af sprengikúlum og sprengjum.
Það er ekki hægt að gleyma því svo auðveldlega.
Okkur var aldrei kennt neitt gagnlegt,
eins og að kveikja á sígarettu i roki, eða búa til eld með blautum við,
eða að stinga mann i magann með byssu- sting ístað rifbeinanna þar sem hann festist.
Hvað getur komið fyrir okkur eftir á?
Ég skal segja ykkur það. Lítið á bekkinn ykkar.
Af 20 eru þrír yfirmenn,
níu eru dánir,
Mueller og þrír aðrir særðir, og einn á klepp.
Við deyjum allir dag einn, svo gleymum því.
Drífðu þig! Farðu inn!
Himmelstoss!
Hvernig hefurðu það?
- Ertu klikkaður? - Þetta er Himmelstoss!
Himmelstoss? Það er sanngirni i hernum!
Svo við erum allir hér.
Örlítið lengur en þú, Himmie.
Og síðan hvenær urðum við svo nánir?
Standið upp og smellið fótunum saman! Allir!
- Farðu burt! - Hver er vinur þinn?
Getur einhver náð i þægilegan stól fyrir Ludendorff hershöfðingja?
Ég skipa ykkur sem yfirmaður ykkar!
- Viltu fara fyrir herrétt? - Það vil ég!
Það verður stór árás i kvöld og ég myndi vilja komast undan henni.
- Ætlarðu að hlýða skipunum mínum? - Kysstu fót minn.
Það er ekki venja að biðja um hyllingu hér. Ég skal segja þér hvað við gerum.
Við ráðumst á bæinn sem við reyndum einu sinni að ná.
Margir drepnir og særðir. Það var mjög skemmtilegt.
Í þetta sinn ferðu með okkur.
Ef einhver okkar verður fyrir skoti, áður en við deyjum,
komum við til þín og smellum fótunum saman og segjum:
"Gerðu það, Himmelstoss Iiðþjálfi, megum við fara?"
Þú munt borga fyrir þetta, þú...
Hérna er það.
Alveg á réttum tíma. Undirbúið ykkur, drengir.
Ég er særður!
Þetta er bara skráma, auminginn þinn! Upp! Farðu með hinum! Upp!
Nei!
Hugleysinginn þinn!
Þú aumi hugleysingi! Lætur hina gera það.
Stattu upp!
Fram á við!
Áfram!
Skipunin var fram á við.
Skipunin var fram á við!
Fram á við!
Gagnárás.
Ég vil hjálpa Þér-
Hættu þessu!
Ég þoli hitt. Ég get ekki hlustað á þetta!
Því ertu svona lengi að deyja? Þú munt hvort eð er deyja!
Ó, nei. Þú deyrð ekki.
Nei. Þú deyrð ekki. Þetta eru bara smásár.
Þú kemst heim. Það verður allt i lagi.
Þú kemst heim langt á undan mér.
Þú veist að ég get ekki hlaupið burt. Því ásakarðu mig.
Ég vildi ekki drepa þig. Ég reyndi að halda þér á lífi.
Ef þú stykkir hingað aftur myndi ég ekki gera það.
Þegar þú stökkst hingað varstu óvinur minn og ég var hræddur við þig.
En þú ert bara maður eins og ég og ég drap þig.
Fyrirgefðu mér, félagi.
Segðu það fyrir mig. Segðu að þú fyrirgefir mér.
Ó, nei. Þú ert dáinn.
Þú hefur það betur en ég. Þú ert kominn ígegn.
Þeir geta ekki gert þér meira.
Ó, Guð, því gerðu þeir okkur þetta?
Við vildum bara lifa, þú og ég.
Því sendu þeir okkur til að berjast við hvorn annan?
Ef við hentum frá okkur rifflunum og búningunum
gætir þú verið bróðir minn, alveg eins og Kat og Albert.
Þú verður að fyrirgefa mér, félagi. Ég geri allt sem ég get.
Ég skrifa foreldrum þínum. Ég skrifa til...
Ég skrifa eiginkonu þinni. Ég skrifa henni.
Ég lofa að hana mun ekki skorta neitt.
Ég hjálpa henni og foreldrum þínum líka.
Fyrirgefðu mér bara. Fyrirgefðu mér!
Fyrirgefðu mér.
Hræðilegt það sem gerðist i gær.
Ég stakk mann. Stakk hann með mínum eigin höndum.
Ég veit hvernig það er. Fyrsta skiptið.
Skiptir ekki máli. Sjúkraliðanir munu finna hann.
- Nei. Hann er dáinn. Ég horfði á hann deyja. - Þú gast ekki gert neitt við því.
Við verðum að drepa. Við ráðum ekki við það.
Því erum við hér. Sjáðu þarna, til dæmis.
Þessi náði honum. Þú hefðir átt að sjá hvernig hann kastaðist.
Þessi skaut flesta i dag, þrjá talsins.
Ef hann heldur svona áfram fær hann heiðursmerki i kvöld.
Ekki tapa meiri svefni yfir þessu.
Kannski var þetta vegna þess að ég var þarna úti með honum svona lengi.
Auðvitað, það er málið.
Stríð erjú stríð, eftir allt.
- Ganga! - Áfram, gakk!
Fljótt! Fram á við!
Liðsflokkur, stans!
Þið megið fara!
Óskipaðir yfirmenn, hermenn, þið megið fara!
Húrra! Komið, förum héðan!
- Færðu mér þína bestu pylsu. - Tvær.
Færðu mér bjór.
Einn, tveir, þrír, húrra!
Svona nú. Bjór.
Komdu þér i burtu!
Láttu ekki svona. Færðu mér bjór.
Bjór. Einn...
Skál!
Skál fyrir því að við verðum blindfullir i kvöld.
Svona hófst það.
VÍGLÍNULEIKHÚS
- Ég gleymdi að það væru svona stúlkur til. - Þær eru ekki til.
Sjáðu bara þessa litlu skó.
Hún gæti ekki gengið langt i þeim.
Paul. Ekki tala um göngur. Þú gerir dömuna leiða.
Ég biðst afsökunar.
- Hvað heldurðu að hún sé gömul? - Í kringum 22 ára.
Nei, þá væri hún eldri en við. Hún er 17 ára.
Svona stúlka. Það væri gott, ekki satt, Albert?
Við ættum ekki mikla möguleika með hann nálægt.
- Við gætum farið i bað, þvegið fötin okkar. - AIlt i lagi.
Ég gengi jafnvel svo langt að láta aflúsa mig.
Bíddu aðeins! Hún er langt i burtu.
Sjáðu dagsetninguna. Maí, 1917.
- Fyrir fjórum mánuðum. - Það er satt.
Skál fyrir henni samt.
Skál fyrir þeim öllum, alls staðar.
- Albert, við gætum allt eins þvegið okkur. - AIlt i lagi.
Persónulega kýs ég þær stærri um sig.
Þetta samtal var siðsamt þar til nú.
Núna þurfum við að fara i bað.
- Bað? - Af hverju?
Þú myndir ekki skilja það.
Vatnið er ískalt. Þetta ástarrugl er of langt gengið.
En hugsaðu um fallegu augun hennar!
Og hárið hennar.
- Komnir! - Við missum ekki af neinu!
- Farið burt! - Hvað eruð þið að gera hér?
Að baða okkur!
Mér er sagt að sumt fólk fari vikulega i bað!
Konur!
Fröken, viltu synda?
Fröken, þú gætir verið ég!
Ó, elskan!
Kysstu mig!
Nei, stelpur! Ekki fara!
Ó, mamma!
- Ekki fara! - Ekki fara burt!
Fröken, við viljum þig.
Matur!
Stans!
Þið vitið að þið megið ekki fara yfir.
Verið hérna megin því annars Iendið þið i miklum vanda.
Hvað eru þær að blaðra um?
Þær vilja að við komum við i kvöld. Þær eiga von á okkur.
- Það er fínt! - Við gerum það!
Ljóskan er brjáluð i mig.
En við erum fjórir og þær eru bara þrjár.
Ég Stoppaði þær!
Sú ljóshærða tilheyrir mér. Þið þrír getið slegist um hinar.
Slegist er orðið. Allt er leyfilegt i ástum og stríði.
Ha? Hvað meinarðu? Hvað ætlarðu að gera?
Þú kemst að því.
Hún meinar hurðina.
- Ekki bara hlédrægur, heldur glæsilegur! - Passar fullkomlega.
Hann gæti hafa verið skapaður fyrir mig.
Frakki yfirmanns. Við erum mætur flokkur.
Fáðu þér annan drykk, félagi.
Á ég afmæli eða þú?
Af hverju?
Þú hefur keypt drykki ofan i mig i tvær klukkustundir.
Ég er að reyna að átta mig á ástæðunni.
Af hverju?
Málið er að strákarnir
sögðu mér að skemmta þér um stund.
- Góðir drengir. - Já!
Já, þeir sögðu að þú myndir skilja þetta.
Ég hef verið svikinn!
Já, það hefurðu verið.
Hafðu þetta eitt augnablik!
Ég læt þig fá fleiri.
Þetta er of hátt.
Elskan.
Hvað heitirðu?
Nafn. Hvernig segir maður nafn?
Georgette? Camille?
- Suzanne. - Suzanne.
Paul -Paul
Suzanne, ég vildi að ég gæti sagt þér nokkuð.
Ég vildi að þú myndir skilja.
Elskan, ég sé þig aldrei aftur. Ég veit það.
Og ég myndi ekki þekkja þig ef ég sæi þig aftur.
En samt mun ég ætíð muna eftir þér.
Ef þú vissir bara hve ólíkt þetta er þeim konum sem við hermenn hittum.
Nei. Ekki stríðið.
Þú. Það er það sem ég er að tala um.
Stríð með allri sinni skelfingu og ógeði
virðist hafa vikið frá mér, líkt og fyrir kraftaverk.
Eins og nokkuð sem ég hefði ekki áður trúað.
Kallaðu á Paul.
Við erum að fara, Paul.
- Sjáið. Fínar, nýjar Iíkkistur. - Fyrir okkur.
Þetta er mjög glaðlegur undirbúningur fyrir árás okkar.
Þetta er mjög hugulsamt af þeim.
En ég sé enga nógu langa fyrir félaga okkar, Tjaden.
Ég tala ekki við ykkur, svikarar.
- En engin Iíkkista mun ná mér. - Sammála, ástarpungur.
Þú verður þakklátur ef þeir setja vatnshelt lak
utan um þitt kvenlega lík.
Síðan mín!
Síðan mín.
Kaþólska sjúkrahúsið, Albert.
Sagt er að maður fái alltaf góðan mat og góða meðhöndlun.
- Við erum heppnir. - Eftir regnblauta sjúkraskýlið
og sólarhring i lestinni eigum við skilið smá heppni.
Ég er Hammacher.
Já, ég heiti það.
Ég er með gat á höfðinu og þeir létu mig fá vottorð sem segir
að Joseph Hammacher er tímabundið óábyrgur fyrir gjörðum sínum.
Og síðan þá hefur Hammacher skemmt sér vel.
Vonandi eruð þið ekki of alvarlega særðir.
Hinir deyja svo skjótt að maður hefur ekki tíma til að kynnast þeim.
Þú munt kynnast okkur mjög vel.
Takk. Þú líka.
Fyrirgefðu, vinan. Kominn tími til að fara.
Já, systir.
Sjáið.
Ef þau taka fötin i burtu mun maður ekki sjá hann aftur.
- Þau fara með hann íandlátsherbergið. - Andlátsherbergið?
Þegar maður er reiðubúinn að deyja
koma þau manni i burtu svo þau geti nýtt rúmið.
Íafkima byggingarinnar er lítið herbergi við hliðina á Iíkhúsinu!
Það er svo þægilegt. Sparar sporin.
En hvað ef hann nær sér?
Ég hef séð marga fara þangað en engan koma aftur.
Systir.
- Ert þetta þú að hringja, Paul? - Já.
- Er eitthvað að? - Ég held mér blæði.
Umbúðirnar eru blautar. Ég hef hringt lengi og enginn kemur.
Ég held að mér blæði.
Systir, náðu ísótthreinsaðar umbúðir ogíspoka.
- Því kallaði enginn á mig? - Hann hefur verið að hringja.
Það getur enginn gengið, systir.
- Systir, er þetta slæmt? - Nei, þetta verður allt i lagi.
Við komum tímanlega.
Hvað er að? Hvað ertu að gera?
Við verðum að laga umbúðirnar.
- Hvert eruð þið að fara með mig? - Í umbúðadeildina.
- Neil Ég fer ekki! Ég verð hérna! - Paul!
- Svona nú! - Ég fer ekki i andlátsherbergið!
- En við förum á umbúðadeildina. - Því tekurðu þá fötin mín?
Þið ljúgið að mér! En ég sný aftur! Ég mun ekki deyja!
Ég sný aftur! Ég mun ekki deyja!
Ég ætla ekki að deyja! Ég sný aftur!
Libertine systir, hvernig hefur hann það?
Greyið drengurinn. Þeir urðu að taka fótlegginn af.
Paul.
Ó, hann er látinn.
Láünn.
Halló. Velkominn heim, Albert!
- Hvernig líður þér? - Bærilega.
En ég er sárkvalinn.
Fóturinn minn...
Hammacher. Tóku þeir fótinn minn af?
Auðvitað ekki. Hve marga hafðirðu? Tvo?
Þú hefur þá enn! Einn, tveir!
Ekki láta eins og asni, Hammacher. Segðu mér satt.
Auðvitað ekki. Og þú lítur vel út.
Sjáðu?
- Ég verð ekki bæklaður maður. - Svona nú.
- Ég get ekki lifað þannig! - Vertu rólegur.
- Ég drep mig um leið og ég get! - Albert!
- Ég ætla ekki að lifa! - Jú, það muntu gera.
Albert!
Albert, ég er kominn aftur!
Ég sagði ykkur að ég myndi snúa aftur. Sjáið allir! Ég er kominn aftur!
Paul!
Ég ætla ekki þangað, ég á heima þarna.
Paul, ég er svo hamingjusamur.
Hammacher, ég hef snúið aftur frá dauðum!
Undarlegt. Þetta hefur aldrei gerst áður.
Albert, við verðum að jafna okkur fljótt svo við getum farið heim.
Albert, allt verður i lagi núna.
Já, Paul. AIlt verður i lagi núna.
Paul!
Paul.
- Hvað er að, Paul? - Ekkert.
Paul.
Láttu mig hafa vasaklútinn þinn.
- Mamma? - Hér er ég, Paul.
Mamma er veik.
- Ertu særður? - Nei, mamma. Ég fékk leyfi.
Hér ligg ég og græt i stað þess að vera glöð.
Anna, náðu i krukku af brómberjum.
Þér finnst þau enn góð, ekki satt?
Jú, mamma. Ég hef ekki fengið slík lengi.
Það er eins og við vissum að þú kæmir.
- Ég er að búa til kartöflukökur. - Ekki brenna þær.
Paul, sestu við hlið mér.
Paul minn.
Elskan mín.
Ég gleymdi því næstum, mamma. Ég er með smá gjafir handa þér.
Sjáðu, mamma. Brauð, pylsa og hrísgrjón.
Paul, þú hefur svelt þig.
Ætti ég ekki að fara og segja pabba að Paul sé kominn heim?
- Paul getur passað matinn á eldavélinni. - Nei, barn, ég stend upp.
Paul, núna ertu hermaður, ekki satt?
En einhvern veginn virðist ég ekki þekkja þig.
Ég fer úr búningnum, mamma.
Ég næ ífötin þín, Paul. Þau eru ískápnum þar sem þú skildir við þau.
Ertu virkilega hérna, Paul?
Þú ferð...
Þú hverfur ekki, er það nokkuð?
Nei. Ég er hér.
AIlt er tilbúið fyrir þig, Paul.
Ég man þegar þú náðir þessu.
Já. Og þú tókst það frá mér, ekki satt?
Jú, ég gerði það.
Við erum á bak við víglínuna
en við vitum hvernig heiðra á hermanninn sem heldur áfram þrátt fyrir blóð og dauða.
Herramenn, sonur minn.
- Skál. - Skál.
Gleður mig að kynnast þér, ungi maður.
Hvernig er staðan þarna úti? Hræðileg, ekki satt?
En við verðum að halda áfram.
Þú færð að minnsta kosti þokkalegan mat þar.
Auðvitað er hann verri hér.
En það besta fyrir hermenn okkar. Það eru okkar einkunnarorð.
- Það besta fyrir hermenn okkar. - Það besta fyrir hermenn okkar.
En þið verðið að veita Frökkunum slæma útreið!
Og ef þið viljið fara heim
leyfið mér að sýna ykkur hvað þið verðið að gera áður en þið farið heim.
Hjálpið mér.
Þarna er línan.
Er V-laga.
Hérna er St. Quentin. Þið getið séð það sjálfir.
Þið eruð nánast komnir i gegn.
Haldið áfram og ekki festast i skotgrafarhernaðinum.
Brjótist i gegnum Tjallana! Og þá kemst friður á.
Þegar maður lendir i miðju þess er það ekki eins og það virðist hér.
Þú veist ekkert um það.
Þú þekkir auðvitað smáatriðin en þetta tengist heildarmyndinni.
Þú getur ekki metið hana.
Þú gerir auðvitað skyldu sína og hættir lífi þínu.
En fyrir það hlýtur þú hinn mesta heiður.
Ég sagði að sérhver maður i stríðinu ætti að fá Járnkrossinn.
Fyrst verður að brjótast ígegnum víglínu óvinarins i Flæmingjalandi.
- Til Parísar! Halda áfram ferðinni til Parísar! - Einmitt.
Nei, ekki i Flæmingjalandi. Ég skal segja ykkur hvar hún ætti að rofna.
- Hérna. - Ovinurinn hefur of marga varaliðsmenn þar.
Ég vil Flæmingjaland!
Ég veit, en maður minn, því ættu þeir að gera það
þegar þeir eru þegar komnir hálfa leið til St. Quentin?
- Því að fara i hina áttina? - Því Flæmingjaland er sléttlendi.
- Engin fjöll, engar hindranir. - En það eru margar ár þar.
Þeir hafa farið frá býlunum,
frá skólunum, verksmiðjunum.
Þeir hafa verið hugaðir, drengilegir, farið fram á við,
áttað sig á að eina skyldan nú er að bjarga föðurlandinu.
Paul! Hvernig hefurðu það, Paul?
Gaman að sjá þig, prófessor.
Þú kemur á réttum tíma, Bäumer. Einmitt á réttum tíma.
Eins og að sanna allt sem ég hef sagt, hér er einn þeirra fyrstu sem fór.
Strákur sem sat fyrir framan mig á þessum bekkjum,
sem fórnaði öllu til að þjónusta á fyrsta ári stríðsins.
Einn úrjárnæskunni sem hefur gert Þýskaland ósnertanlegt á vellinum.
Sjáið hann, sterkbyggður, bronslitaður og ákveðinn.
Hermaður sem allir ættu að öfunda.
Paul, þú verður að tala við þá.
Þú verður að segja þeim tilgang þess að þjóna föðurlandinu.
- Nei, ég get ekki sagt þeim neitt. - Þú verður, Paul. Bara smá.
Segðu þeim hve mikil þörf er á þeim þarna úti.
Segðu þeim hví þú fórst og hvað það þýddi fyrir þig.
Ég get ekki sagt neitt.
Manstu ekki eftir einhverjum hetjudáðum, einhverju göfugmannlegu?
Segðu frá því.
Ég get ekki sagt frá einhverju sem þið vitið ekki.
Við búum ískotgröfum þarna. Við berjumst.
Við reynum að deyja ekki, stundum gerist það.
Það er allt og sumt.
Nei, Paul.
Ég hef verið þar! Ég veit hvernig það er.
Það er ekki það sem maður spáir i, Paul.
Ég hef heyrt i þér hérna að fara með sömu gömlu tugguna,
skapa fleiri járnmenn, fleiri ungar hetjur.
Þér finnst enn fallegt að deyja fyrir landið þitt, ekki satt?
Við héldum áður að þú vissir það.
Fyrsta sprengjuárásin kenndi okkur annað.
Það er sóðalegt og sársaukafullt að deyja fyrir land manns.
Þegar kemur að því að deyja fyrir land manns er betra að deyja alls ekki.
Það eru milljónir okkar þarna úti að deyja fyrir lönd sín
og hverju skilar það?
Paul.
Þú baðst mig um að segja þeim hve mikil þörf er á þeim þarna úti.
Hann segir ykkur: "Farið út og deyið."
Þú afsakar, það er auðveldara sagt en gert.
Hugleysingi.
Og það er auðveldara að segja það en að horfa upp á það.
Hugleysingil -Farðu út!
Nei! Drengir!
- Fyrirgefðu, Bäumer, en ég verð að segja... - Það hjálpar ekki að tala svona.
Þú veist ekki hvað ég meina.
Það er langt síðan við gengum úr þessari skólastofu og i herinn.
Svo langt að ég hélt að heimurinn hefði lært lexíu.
Núna eru þeir að senda börn og þau munu ekki endast i viku.
Ég hefði ekki átt að fara i leyfi.
Á víglínunni er maður lifandi eða dáinn og það er allt og sumt.
Maður getur ekki blekkt neinn lengi með það.
Og þar vitum við að við erum glataðir og búnir að vera,
hvort sem við deyjum eða lifum.
Þrjú ár eru liðin af þessu... Fjögur ár.
Og hver dagur ár, hvert kvöld sem öld.
Líkamar okkar eru jörð og hugsanir okkar leir
og við sofum og borðum með dauðanum.
Við erum búnir að vera því maður getur ekki lifað svona og haldið því innra með sér!
Ég hefði ekki átt að fara i leyfi. Ég sný aftur á morgun.
Ég á fjóra daga eftir en ég þoli ekki við hér.
Ég sný aftur á morgun!
Mér þykir þetta leitt.
Mamma, þú færð kvef hérna. Þú verður að fara að sofa.
Það er nógur tími til að sofa þegar þú ert farinn.
Verðurðu að fara á morgun, Paul? Verðurðu?
Já, mamma. Skipanir breyttust.
Ertu mjög hræddur, Paul?
Nei, mamma.
Það er nokkuð sem mig langar að segja þér, Paul. Það er...
Passaðu þig bara á konunum þarna úti.
Það er ekkert vit i þeim.
Það eru engar konur þar sem við erum, mamma.
Farðu varlega á víglínunni, Paul.
Já, mamma, ég geri það.
Ég bið fyrir þér á hverjum degi.
Ef þú gætir fengið þér vinnu sem væri ekki svona hættuleg...
Já, mamma. Ég reyni að fá vinnu á kokkhúsinu. Það er auðvelt.
Gerðu það þá og ef hinir segja eitthvað...
Ég hef ekki áhyggjur af því, mamma.
Farðu nú i rúmið og jafnaðu þig fljótt áður en ég sný aftur.
Ég setti tvö pör af nýjum nærfötum i bakpokann þinn.
Þau munu halda þér hlýjum. Þau eru úr ull.
Það er fallegt af þér.
Góða nótt, sonur minn.
Góða nótt, mamma.
Ó, mamma. Þú heldur enn að ég sé barn.
Því get ég ekki sett höfuð mitt i kjöltu þína og grátið?
- Er þetta 2. Iiðsflokkur? - Já, herra.
- Eru þetta allir? - Já, herra.
Við vorum 150, en þetta eru allir sem sneru aftur i gær.
En núna ætla þeir að bæta mönnum við svo við verðum aftur 150.
- Hvað ertu gamall? - Sextán.
Þýðir ekki. Ég fann ekkert.
Við verðum að borða sagið.
Ekki ég! Ég verð frekar svangur. Þetta gerir mig veikan.
Núna skellur alvöru stríð á aftur.
Paul! Hvernig hefur gamli Paul það?
Hér er eg.
Það er orðið erfitt að finna 2. Iiðsflokk.
Enginn virtist vita hvar þið væruð.
Ég er glaður að þú fannst okkur.
Ætli ég fái nokkuð mikið af þessu.
Það var matur i saginu en núna er bara sag.
Ekkert grín heldur. Étur mann upp að innan.
Þetta lítur ekki út eins og gamli 2. Iiðsflokkurinn.
Arftakarnir eru allir svona. Ekki einu sinni nógu gamlir til að halda á bakpoka.
Það eina sem þeir kunna er að deyja.
Sumir gömlu hermennirnir hljóta að vera hér enn.
Paul, þeir eru að reyna að finna nokkuð upp til að drepa mig núna.
Hvar er Westhus?
Boðberahundurinn særðist. Hann fór að ná i hann.
- Er þetta satt varðandi vopnahléið, Paul? - Lítur ekki þannig út þarna.
- Meinarðu að við eigum að halda áfram? - Svo segja þeir.
Þeir eru brjálaðir!
Þýskaland verður brátt autt.
Hvar er Detering?
Hann fékk heimþrá. Manstu eftir kirsuberjablómanum?
Hann komst aldrei yfir það.
Eina nóttina hóf hann för sína heima til að hjálpa konu sinni með býlið.
Þeir náðu honum fyrir aftan víglínuna og við höfum ekki heyrt af honum síðan.
Hann var bara með heimþrá, en þeim fannst líklegast eitthvað annað.
Hvar er Kat? Er hann...
Ekki Kat!
Ef hann væri dáinn væri stríðinu lokið.
Þú manst hvað hann segir alltaf, þeir eru að spara hann.
Hvar er hann?
Hann er að leita að mat, reyna að safna einhverju i súpu.
- Hvaða átt? - Um þrjá kílómetra i þessa átt.
Við sjáumst síðar.
Kat!
Paul!
Halló, Paul.
- Hvernig er síðan? - Hún er fín núna.
Gengur eitthvað?
Nei, herforingjaráðið hefur fínkembt þetta land.
Setjumst niður eitt augnablik.
Segðu mér, Paul, hvernig var að vera heima?
Áttirðu gott leyfi?
- Á stundum. - Hvað er að?
Ég henta ekki lengur að vera þar, Kat.
Engir okkar. Við höfum verið i þessu of lengi.
Ungu mennirnir töldu mig hugleysingja því ég sagði þeim
að dauðinn er yfirsterkari skyldu manns við land manns.
Gamli sagði: "Áfram. Haldið áfram ferðinni til Parísar."
Faðir minn vildi meira segja að ég gengi um i búningnum.
Heimili manns er ekki lengur þarna.
Eina sem ég hugsaði um var að snúa aftur og hitta þig.
Þú ert það eina sem ég á, Kat.
Það er ekki mikið.
Ég saknaði þín, Paul.
Við vitum þó um hvað allt snýst hérna.
Það eru engar lygar hér.
Halda áfram ferðinni til Parísar?
Þú ættir að sjá hvað þeir eiga hinum megin við víglínuna.
Þeir borða hvítt brauð þar.
Þeir eiga tólf flugvélar fyrir hverja eina okkar
og skriðdreka sem fara yfir allt.
Hvað eigum við eftir?
Byssur svo slitnar að þær skjóta á okkar eigin menn.
Engan mat, engin skotfæri, enga yfirmenn.
Halda áfram ferðinni til Parísar!
Svo um það er rætt þar.
Ætli við ættum ekki að leggja af stað.
Hve mikið ég laug að móður minni.
Ég sagði henni að þetta væri ekki svo slæmt hér því við værum alltaf svo margir saman.
Nú þegar ég er með þér fer ég að trúa því.
Niður!
Önnur sem missti marks. Komdu. Förum.
Bíddu aðeins.
Líkaminn virðist hafa gefið eftir.
- Ég get líklegast ekki gengið meira. - Hitti hún þig, Kat?
Ég held hún hafi brotið sköflunginn minn.
Það er ekki svo slæmt. Vertu sterkur.
- Alveg mín heppni, ekki satt? - Heppni. Það þýðir að stríðinu er lokið.
Ó, nei, herra.
Stríðinu lýkur ekki fyrr en þeir drepa mig.
Núna þessi.
Rólegur.
- Heyrðu! - Rólegurl
Komdu. Ég held á þér. Réttu mér hönd þína.
Rólegur.
AIlt i lagi.
Núna munu leiðir skiljast.
Kannski getum við gert eitthvað saman þegar stríðinu lýkur.
Já.
Gefðu mér heimilisfang þitt og ég gef þér mitt.
Þið getið ekki náð okkur báðum á sama degi!
Við sjáumst pottþétt aftur, Kat.
Manstu þegar þú fórst með svínið inn íverksmiðjuna?
Og daginn ískóginum þegar þú kenndir okkur hvernig maður forðast sprengikúlur?
Og fyrstu sprengjuárásina mína. Hvað ég grét.
Ég var ungur nýliði þá.
Hérna erum við komnir.
AIlt i lagi, Kat.
Þú hefðir getað sparað þér ómakið. Hann er dáinn.
Ó, nei. Það leið bara yfir hann. Hann fékk skot i sköflunginn.
Hann er dáinn.
Viltu fá Iaunabókina hans?
- Þið eruð ekki skyldir, er það nokkuð? - Nei, við erum það ekki.
Þú átt að gefa. Fékkstu nafn hans og númer?
Já, Stanislas Katczinsky undirliðþjálfi, 306.
Ég skil þetta ekki.
ENDIR
Icelandic